Üzüntülü Sözler

Sayfa İçeriği: Üzüntülü Sözler, Üzüntülü Sözler 2019, Anlamlı Üzüntülü Sözler, Üzüntülü Sözler Twitter, Üzüntülü Sözler Facebook, Hüzünlü Üzüntülü Sözler

İnstagram hikayelerinizden paylaşabileceğiniz en anlamlı üzüntülü sözler.. En anlamlı, güzel ve hüzünlü olan üzüntülü sözleri sizler için bir araya getirdik.

Üzüntülü Sözleri

Editör Seçimi: Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın!


Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!


Hüzünler Buldum kendimi, Sensizliğin içinde Tarumar Oldum gezerim Sokaklarda Serseri, Beni Bıraktın Ya Hüzünlerimin Sözleri Sana Be güzelim


Yıkık dökük enkazların altında kalan bir çocuk gibiyim bu hayatta. Ne elini uzatan ne de yaralarımı umursayan var.


Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!


Her sabah doğan günaş bir sabah doğmaz oldu…Elleri ellerimden kayıp giden yıldız oldu…Giderken bıraktığın tüm renkler siyah oldu…


Bazen de peki dersin. İnandığın için değil yorulduğun için…


Üzüntünün en kötü taraflarından biri, fikrimizi bir noktaya toplamamıza engel olmasıdır.


Pişman değilim! Sadece dön bak arkana; ne için, nelerden vazgeçtin? Neler dururken, sen neyi seçtin.


Seni kaybetmeye başlasam, kendimi kazanır mıyım? Peki ne olmalı son cümlem, hoşça kal mı? Gitme kal mı? 


Yagmur Islatmak ıcın Yagıyorsa Aldırmıyorum Eger Maksat Beni Aglatmaksa Ben Seni Düşündüğüm Her Zaman AĞLIYORUMM !!


Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.


Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.


Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.


Ne Hüzün Bitirdi Beni Nede üzüntün bitirdi içimdeki sevgiyi, Aldatılmak varmış kaderimde Olmayan Aşkmış Sahtekarlıklarla Süslemişsin Sen hayatını.


Bir gün beni nasıl paslı bir makasla nasıl da derinden budayıp gittiğini farkettim Yeni bir filiz veremiycek kadar derindi kesip attıkların Sensizlikle oluşmuş hastalığıma senin bile çare olamayacağını benim için artık çok gecikildiğini anladım


Ay değil mevsim değil bir ömür geçti sensiz,keşke böyle sevmeseydim ağlıyorum çaresiz


Bazen uzaklara dalıp dalıp gidiyorum, Beylikdüzü falana. Benim de uzaklık kavramım anca bu kadar oluyor, daha uzağını düşünemiyorum. 


Beyin her şeyin farkında ama kalp anlamamakta ısrar ediyor


Kumlara yazılmış sözcükler kadar kısacıktı ümidim. Ve anladım ki bir takım şeyleri ben ilk dalgada yitirmişim


Eski bir aşk alevinin sizi ikinci kez yakmasına izin vermeyin.


Sükûtun da sesi var ama onu anlayacak yürek lazım.


Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.


Peki başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.


Ben yıllarımı kaybettim anılarımı değil.Ben mutluluğu terkettim.Acıları değil.Ben sevgimi yitirdim. Nefretimi değil.Ben yaşmayı unuttum.SENİ değil


İnanıyorsan savunduklarına,arkasında duracaksın…gerek yol cellada çıkarıldığında darağacına tabureye sen vuracaksın…!


HAYAT YALNIZLIKSA VE SEN YOKSAN NEDEN YAŞAYAYIM Kİ


Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.


Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.


Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.


Bırak, kader ve üzüntü kuşları, başının üstünden geçsinler. Sen onları değiştiremezsin; fakat onların saçlarının arasında, kendilerine yuva yapmasına engel olabilirsin.


Üzülmek, yarının sıkıntısından bir şey eksiltmez; sadece, bugünün gücünü tüketir.


İnsan, üzüntülerini anlatarak, başkalarını memnun etmemeli.


Sahip olmadığı şeylere üzülmeyen ve sahip olduklarına sevinen, akıllı bir insandır.


Yalnızlığımda çoğalıp, kalabalıkta eksiliyorum. Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığım; ne yana dönsem sana çarpıyorum.


Bestesiz bir şarkının ağlayan mısralarında buldum seni. Ağlama sevgilim bu devran döndükçe seveceğim ben seni.


Ağlıyorsa gözlerim kurumuş aşkımızın yeşermesi içindir bebeğim sen anlamazsın ben anlatıyorum gözyaşlarıma seni…


Ağlayan gecelerimin melodisi oldun mu hiç? Ağlayan gözlerimi sildin mi hiç? Ağlatmak için mi buldun beni insafsız!


Ben küçücük bir bebektim sen kocaman bir sevda. Ben senin ellerinde büyüdüm sen benim yüreğimde. 


Uyanmak istemiyorsan, berbat bir hayatın vardır. İşin ilginç yanı uyuyamıyorsan da, berbat bir hayatın vardır. 


Her ne kadar bu hayatta hep yalnız kalmış olsak ta, sevdiğimiz bizi sırtımızdan vursa da, yıkılmayız ve hep ayaktayız. Her darbede yıkılmak değil zorluklar karşısında ayakta kalabilmektir yaşamak. Unutmayın ki ağaçlar ayakta ölür. 


Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat. Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne.


Sensizlikle oluşmuş hastalığıma senin bile çare olamayacağını benim için artık çok gecikildiğini anladım.


Sen giderken nasıl mı çaresizdim? Anlatayım. Koskoca orman yanıyordu ve benim gözlerimden başka yerde su yoktu!


Gözlerimden akan her damla yaş kalbimden akan bir damla kan gibi ölememi istiyorsan durma ağla bu canım sana feda…


İnsan sandım seni yüreğimi verdim yetmedi duygularımı hayallerimi sevdamı verdim ama ne yaptın sen anlamadın var olan her şeyi kirlettin adam sanmıştım seni bitti sana itimadım kayboldu duygularım çıkma karşıma bir tekmede ben atarım kurtuluş sana bu sözler


Bilir misin ne zor ıslak gözlerle uyumak, dokununca kanayan bir kalp taşımak, hasret dolu gözlerle etrafa bakmak ve bilir misin ne zor bu hayatı sensiz yaşamak.


Kimse kimseyi dinlemiyor, dinliyor ama anlamıyor, bazen anlıyor ama anlamak istemiyor. Kısacası kimse kimseyi sevmiyor bu topraklarda. 


Dilerim ki mutlu ol sevgilim. Ben olmasam bile hayat gülsün sana. Günahım boynunda, ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda.


Yine başroldeyim ve yine malesef üzgünü ben oynuyorum.


FELEK DERDE ARA VERMEZ DERT KATAR DERDİM ÜSTÜNE KAR GÜNEŞE SIRA VERMEZ YAĞAR ÜSTÜME ÜSTÜME SENİN GİTTİĞİN GÜNDEN BELLİ


Hüzünler Buldum kendimi, Sensizliğin içinde Tarumar Oldum gezerim Sokaklarda Serseri, Beni Bıraktın Ya Hüzünlerimin Sözleri Sana Be güzelim..


Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.


Yağmur, mutluluğuma gölge düşürmek için yağıyorsun aldırmıyorum. Niyetin beni ıslatmaksa ben zaten ağlıyorum.


Gözlerimden akan her damla yaş kalbimden akan bir damla kan gibi ölmemi istiyorsan durma ağla bu canım sana feda…


İnsanın hatalarından birisi de, değiştirilemeyecek ve düzeltilemeyecek şeyler hakkında, üzüntüye kapılmasıdır.


Üzülme! Bir şey olmuyorsa ya daha iyisi olacağı için ya da gerçekten de olmaması gerektiği için olmuyordur.. – Mevlana –


Zamanın azaltamadığı, yumuşatamadığı üzüntü yoktur.


Gül şimdi ağlayan gözlerime bakarak gül! Yarınların için gül çektiğim acılar için gül sen hep gül beni düşünme gülüm…


Sıkıyor içimi bir parçan nefes alamıyorum o an! Ağlayan gözlerim oldu duman beni kendi halime bırak oldun artık yalan!


Uykusuz gecelerimde gözyaşlarımla yazdım adını kalbime güneşsiz günlerimde kanımla suladım resimlerimizi yeniden gelirsin diye!


Hiç kimse görmesin tanımasın beni. Bu gece çekemem boş muhabbetleri. Dokunmayın bırakın kendi halime. Rüzgâr nerden eserse hesap kitap yok bu gece.


Hayat. Beni istediğin kadar üz. Şükrümden bir parça bile eksiltmeyeceksin. Nasılsa üzüntüm gibi sende bir gün biteceksin. 


En uzun süren sevdalar, yarım kalanlardır. 


Bilmeyene sevmeyi öğretecek kadar büyük bir kalbim, gidenin ardından beddua edemeyen bir dilim var. Bu yüreği namussuz büyütmedim. Sana en kötü sözüm git başkasıyla mutlu ol olurdu ama kusura bakma, bunu diyecek kadar da az sevmedim ben seni.


Sen de Yorum Yap veya Sözünü Yaz